.

.

نون و قلم نبی است و مایسطرون حسین
طاق فلک علی است به عالم ستون حسین
خلقت تمام حضرت زهراست خون حسین
هستی تمام ظاهر و مافی البطون حسین
با یک قیامت است هم الغالبون حسین
در این قیام نقطه پرگار زینب است

قــلـــمـــکـــده

وبلاگ-کد لوگو و بنر

۳ مطلب در ارديبهشت ۱۳۹۳ ثبت شده است

جهاد فرهنگی و جبهه ای دیدن عرصه ی فرهنگ مطلبی است که بارها رهبری معظم به آن تاکید داشته اند. حضور در این جنگ طاقت فرسا نیازمند پیش نیازهایی است که قدم به قدم و گام به گام باید آنها را شناخت و با فکر و برنامه ریزی پشت سر نهاد. اما اولین قدم جهت حضور در عرصه ی جهاد فرهنگی شروع از خود است. تا ما نتوانیم نفس خود را اصلاح کنیم از اصلاح نفس دیگران عاجز و بلکه مفسد آنیم.

تا وقنی نفسانیت در ما شعله ور است، امر به معروف و نهی از منکرمان سرچشمه در حسادت و نقد و خرده گیریمان ناشی از بغض ها و کینه هاست. بنابراین باید از خود شروع کنیم و با خود شناسی به وظیفه شناسی و روش شناسی برسیم.

یکی از مهمترین سوالاتی که در این زمینه باید در باره اش اندیشید آن است که من که هستم و هدفم از زندگی چیست. این سوال هرچند در نگاه اول سطحی و سهل الوصول به نظر می رسد ولی اندیشیدن در باره ی آن و همت در به فعل رساندن باورها می تواند ساختار زندگی ما را دگرگون سازد و ما را به سکینه و آرامش برساند.

از هر بچه مسلمانی درباره ی هدف زندگی بپرسی بی شک به پاسخ صحیح بندگی خدا اشاره دارد اما سوال اینجاست که چه قدر به این پاسخ اندیشیده ایم و در آن تامل کرده ایم؟ چقدر زندگی مان وقف خداست؟ چقدر اهدافمان خدایی است؟  

حضرت امام خمینی (ره) در کتاب شریف چهل حدیث، اولین شرط مجاهده با نفس را "تفکر" می دانند و می فرمایند:

"بدان که اوّل شرط مجاهده با نفس و حرکت به جانب حق تعالى «تفکّر» است. و بعضى از علماى اخلاق آن را در بدایات در مرتبه پنجم قرار داده ‏اند. و آن نیز در مقام خود صحیح است... و تفکر در این مقام عبارت است از آنکه انسان لااقل در هر شب و روزى مقدارى - و لو کم هم باشد - فکر کند... اگر انسان عاقل لحظه ‏اى فکر کند مى ‏فهمد که مقصود از این بساط چیز دیگر است، و منظور از این خلقت عالم بالا و بزرگترى است، و این حیات حیوانى مقصود بالذات نیست. و انسان عاقل باید در فکر خودش باشد، و به حال بیچارگى خودش رحم کند و با خود خطاب کند: اى نفس شقى که سالهاى دراز در پى شهوات عمر خود را صرف کردى و چیزى جز حسرت نصیبت نشد، خوب است قدرى به حال خود رحم کنى، از مالک الملوک حیا کنى، و قدرى در راه مقصود اصلى قدم زنى، که آن موجب حیات همیشگى و سعادت دائمى است، و سعادت همیشگى را مفروش به شهوات چند روزه فانى، که آن هم به دست نمى ‏آید حتى با زحمتهاى طاقت فرسا. قدرى فکر کن در حال اهل دنیا از سابقین تا این زمان که مى ‏بینى."1

همه ما میدانیم که زندگی مان باید وقف خدا باشد اما چه قدر در باره ی آن (و به قول امام ولو اندک) فکر می کنیم؟ 

زندگی که وقف معبود شد دیگر شکستی در کار نیست و هیچ اتفاق ناگواری وجود نخواهد داشت (هرچه از دوست رسد نیکوست). وقف خدا بودن زندگی یعنی تا آنجا که در توان دارم به وظیفه ام عمل می کنم و آنجا که در وسعم نبود وظیفه ای هم ندارم. این یعنی آرامش یعنی سکینه یعنی اطمینان قلب؛ همان چیزی که امام (ره) تندیس آن بود. برای چه درس می خوانیم؟ برای چه کار می کنیم؟ برای چه حتی تفریح می کنیم؟ فکر کردن در باره ی این سوالات و سمت و سو دادن زندگی به پاسخ هایی که به آنها می دهیم سبک زندگی ما را دگرگون خواهد کرد. درس خواندن برای کسب نمره و مدرک با درس خواندن برای خدا متفاوت است و دو مسیر مجزا را پیش روی انسان می گشاید. تفریح کردن برای ارضای هوس های نفسانی و تفریح کرن جهت نیرو گرفتن برای پیشبرد اهداف الهی، سبک تفریحات ما را تعیین خواهد نمودبنابراین آنچه بیش از همه چیز بدان نیازمندیم در درجه ی اول اصلاح نفس است و قدم اول در این راه تفکر و تامل در اهداف و مسیر زندگی است.

1چهل حدیث امام (ره) ، ص6و7

....................................................................

پی نوشت:

آنچه آمد در واقع حدیث نفسی بود که خود بدان محتاج تر از دیگرانم. امیدوارم مصداق امرکنندگان به خیر و فراموشکاران خود نباشیم

منتشر شده در:

رجانیوز، باشگاه خبرنگاران، جام نیوز، رویش نیوز

 

۷ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۶ ارديبهشت ۹۳ ، ۱۱:۰۵
علی اصغر جاویدپرور


چندی پیش رییس جمهور محترم در گفت و گوی زنده ی تلویزیونی در پاسخ به این سوال که "آیا می‌خواهید بخش فرهنگ را ازچتر حمایتی خودتان خارج و به آن کم‌توجهی کنید یا اصلاً می‌خواهید دخالتی نکنید و مسئولیتی نسبت به آن بر عهده نگیرید؟" ، فقط در یک عبارت کوتاه گفتند: "دخالت غیر از کمک است. ما به بخش فرهنگ باید کمک کنیم و حتماً کمک می‌کنیم." و سپس ایشان در جواب این سوال فرهنگی به اظهار شادمانی در خصوص فضای دانشگاه ها، تجاری سازی شرکت های دانش بنیاد، پیشرفت های ورزشی و... پرداختند!!

گلایه ای که از شخص رییس جمهور و وزیر فرهنگ وجود دارد این است که چرا با گذشت حدود دو ماه از سالی که به نام فرهنگ نام گذاری شده است هنوز هیچ زیر ساخت و دستاورد فرهنگی در کشور مشاهده نمی شود؟  بقیه ی سال هم به همین سرعت می گذرد ولی حتی دغدغه ای نسبت به مسائل فرهنگی نیز در مسئولین دیده نمی شود و آنان اغلب در پاسخ به سوالات و انتظارات فرهنگی به جواب هایی سر بالا و بی ربط اکتفا می کنند و آنچه مشاهده می شود برگزاری شوهای لباس و جشن های اشرافی و رقص لزگی است!

از وزیر فرهنگ انتظار می رود که جهت شفاف سازی فعالیت های فرهنگی، گزارش عملکرد دو ماهه ی خود را به افکار عمومی ارائه دهند تا مردم خود قضاوت کنند. نشود که امسال هم تمام شود و رهبری معظم همانند سال قبل که از کم توجهی به حماسه ی اقتصادی گلایه کردند، امسال از بی برنامگی فرهنگی ناراضی باشند.

 

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۲ ارديبهشت ۹۳ ، ۱۱:۰۷
علی اصغر جاویدپرور

روزنامه ی زنجیره ای آرمان در روز اول اردیبهشت در ستون "عکس نوشت" خود در مطلبی با عنوان "خصلت اصفهانی مانع دفن فرای" نوشت:

وصیت کرده که در ایران آن هم در کنار زاینده‌رود به خاک سپرده شود که این دوستی او قابل ستایش است. شاید یکی از دوستانش در ایران یعنی محمود احمدی‌نژاد در این صورت بیشتر می‌تواند به او سر بزند و برایش دعای خیر کند البته تنها احمدی‌نژاد نیست که او را دوست دارد و بسیاری از مورخان و ایران‌شناسان هم به او احترام می‌گذارند.

اما برخی هم هستند که اصفهان را خیلی دوست دارند و تصور می‌کنند نباید فرای در اصفهان دفن شود. البته حساب مسئولان محترم اصفهان از این افراد جداست. دیروز خواندیم که پیکر ریچارد فرای را می‌خواهند در شیراز به خاک بسپارند و تا الان هم صدای اعتراضی از آن خطه کشور بلند نشده است؛ خب به هر حال اصفهانی‌ها به ویژگی‌هایی خاصی معروف هستند و خاک اصفهان هم دارایی آنهاست که سخت به دیگران می‌بخشند!"


صرفا جهت اطلاع این روزنامه ی وابسته به منابع قدرت و ثروت عرض می شود که همین مردم اصفهان که شما به آنان نسبت های ابلهانه می دهید در روز 25 آبان سال 61 چنان غوغایی در گذشتن از جان به پا کردند که از ابتدای شهر تا میدان امام (ره)، گل های پرپر مردم بود که روی دستانشان بالا و پایین می رفت. همین جا بود که امام امت فرمودند:"شما در کجای دنیا می‌توانید جایی را مثل اصفهان پیدا کنید؟ همین چند روز پیش فقط در شهر اصفهان حدود 370 نفر را تشییع کردند، مع‌ذلک همین شهید داده‌ها و داغ دیده‌ها همچنان به خدمت خود به اسلام ادامه می‌دهند."


 

انتظار می رود که نهاد های ذیربط که در برخورد با رسانه های انقلابی مصامحه را جایز نمی شمارند، برای این توهین بی سابقه به مردم شریف و شهید پرور اصفهان لا اقل سری به نشانه ی تاسف تکان دهند!

 

۶ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۲ ارديبهشت ۹۳ ، ۱۷:۵۱
علی اصغر جاویدپرور